Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
I wonder if I've been changed in the night? Let me think. Was I the same when I got up this morning? I almost think I can remember feeling a little different. But if I'm not the same, the next question is 'Who in the world am I?' Ah, that's the great puzzle!

1 Οκτ 2009

Ψαρεύοντας στην λίμνη του μυαλού

Το 'χα σχεδόν ξεχάσει αυτό το αίσθημα/φάση μέχρι που με ξαναβρήκε και τώρα μου φαίνεται γνώριμό, οικείο. Εξακολουθώ να θέλω ριζικές αλλαγές στην ζωή μου, από τον καιρό που επέστρεψα εξακολουθώ να ψάχνω για φίλους, ενδιαφέροντα, ποιότητα ζωής, το αίσθημα όχι ότι ανήκω (αυτό μου συνέβη μόνο 2 φορές και γι' αυτό το θεωρώ σπάνιο) αλλά ότι χωρώ, ότι αυτή η χώρα έχει στ' αλήθεια θαύματα για μένα. Είμαι ήδη δε στο δεύτερο spring clean της ζωής μου και, πιστέψτε με, δεν έχει τόσο πολύ καιρό που επέστρεψα... Αυτό κανονικά θα έπρεπε να με είχε τρομοκρατήσει. Όμως ανταυτού είμαι ήρεμη ή μάλλον αρκετά ήρεμη (ήρεμη δεν θυμάμαι να' χω υπάρξει ποτέ). Υπάρχουν πράγματα που με ενοχλούν, υπάρχουν και πράγματα που με αγχώνουν αλλά για κάποιο λόγο δεν νιώθω ανήσυχη, δεν τρώγομαι με τα ρούχα μου και δεν τρελαίνομαι με το πότε θα κατακτήσω όλα αυτά για τα οποία αδημονώ ή απλά θέλω.


Νιώθω αυτάρκης, ικανοποιημένη. Δεν μ' ενοχλεί που μου ακυρώνουν πλέον σχέδια για εξόδους ή που περνάω τα πλείστα βράδια σπίτι βλέποντας σειρές. Είναι σαν να έχει ωριμάσει κάτι μέσα μου ή σαν να έχω βρει κάπου μια πηγή υπομονής και σαν να ξέρω ότι αυτά που θέλω και που επιδιώκω θα' ρθούν, σιγά σιγά αλλά θα' ρθούν. Τώρα που το σκέφτομαι μπορεί να’ ναι και η ελπίδα... Δεν ξέρω. Δεν ξέρω καν αν έχω συμβιβαστεί ή αν έχω παραιτηθεί ή αν όντως όλη αυτή η φάση είναι αρνητική και όχι θετική.


Όμως, τουλάχιστον μες’ το μυαλό μου νιώθει θετική.

9 σχόλια:

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε...

Η λίμνη του μυαλού είναι τόσο αχανής, ώστε θα μπορούσε να ονομαστεί και Θάλασσα...
Άλλοτε ήρεμη και άλλοτε φουρτουνιασμένη...

Περιεκτική η ανάρτηση σου, σχεδόν Λακωνική, θα λέγαμε.

Χαιρετισμούς από την Θεσσαλονίκη
Καλημέρα και καλό ΠΣΚ (!!)

marcella είπε...

alice μου, θετική είναι η φάση σου...αλήθεια! παρά να κάθεσαι να μιζεριάζεις, απλά περιμένεις τα καλύτερα που νιώθεις πως έρχονται. όταν έλθει η στιγμή που θα θέλεις να βρίσκεσαι κάπου αλλού, θα βρεις και τον τρόπο να πας εκεί. τώρα μάλλον είσαι ok με το εδώ.

ρίτσα είπε...

όλες οι αλλαγές παίρνουν χρόνο. άμαν όμως εξαναπέρασες τες εν πιο εύκολο πιστεύω.

εν καλό που νιώθεις έτσι μην το αμφισβητείς

πσ:τι σειρές βλέπεις;

Alice World είπε...

Δύσπιστε, καταρχήν δηλώνω την αμέση συμπάθεια μου εξαιτίας της καταγωγής σου. Η Θεσσαλονίκη είναι η αγαπημένη μου πολή της Ελλάδας.

Συμφωνώ με αυτά που λες περί μυαλού. Τι περισσότερο μπορεί να υποθεί όμως από τη στιγμή που τα πάντα βρίσκονται σε αναμονή;

Alice World είπε...

Marcella, ok με το εδώ σίγουρα δεν είμαι. Δηλαδή ακόμα δεν έχω κατασταλάξει στην κυπριακή πραγματικότητα σε όλα τα επίπεδα και κυρίως σε προσωπικό. Απλά τώρα τελευταία νίωθω ήρεμη, και δεν με πειράζει που δεν κάνω τόσο πολλά πράγματα ούτε που δεν έρχονται τα πράγματα όπως τα θέλω.

Alice World είπε...

Ριτσάκι μου, ναι αυτές τις γενικές ανακατατάξεις τις εφαρμόζω κατα διαστήματα γτ έχω το καλόκακο συνήθειο να ενθουσιάζομαι έυκολα, κυρίως με τους ανθρώπους και μετά διαπιστώνω ότι κάπου δεν κολλώ, δεν ταιριάζω.

Απλά τώρα έχω περισσότερη υπομονή και ευελπιστώ ότι δεν θα πέσω με τα μούτρα πάλι και άρα όντας πιο νηφάλια (πιο όμορφη αίσθηση "μέθης" από τον ενθουσιασμό δεν έχω) ίσως κάνω πιο "καλές" επιλογές. Ίσως...

Σειρές: Supernatural, Heroes, Secret diaries of a call girl, Gossip girl και τώρα τελευταία επηρεάστικα από την Τουλίπα και λέω να ξεκινήσω το True Blood :ο)

Εσύ;

Alice World είπε...

Καλό ΠΣΚ σε όλους!

Dorothea είπε...

το να καταφέρεις να χωράς σ’αυτή τη χώρα είναι κατόρθωμα. γιατί είναι πολύ πιο εύκολο να νιώθεις εκτός..

καλήμερα και καλή βδομάδα!

Alice World είπε...

Δωροθέα μου μην μου λες τέτοια και χω ελπίδες ότι θα ρθουν καλυτέρες μέρες. Πάντως αυτή η εσσωτερική ηρεμία συνεχίζει παρά τις μικρές διακοπές της.