Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
I wonder if I've been changed in the night? Let me think. Was I the same when I got up this morning? I almost think I can remember feeling a little different. But if I'm not the same, the next question is 'Who in the world am I?' Ah, that's the great puzzle!

12 Οκτ 2009

Τι είναι αγάπη;


Ένα βασανιστικό ερώτημα έχει τεθεί μέσα μου. Ένα ερώτημα που αδυνατώ έστω και να προσεγγίσω ή να κατανοήσω και σοκάρομαι από την ίδια την ανικανότητα μου. Η Μ. με ρώτησε τις προάλλες: «Τι είναι αγάπη;». Έμεινα να την κοιτάω μ’ ένα χαμόγελο Μόνα Λίζας στο πρόσωπο. Το μυαλό μου όμως παρέμεινε κενό. Καταλάβαινα τι με ρωτούσε και παρόλο που υπήρξα αρκετά τυχερή ώστε να νιώσω και να βιώσω αρκετές αποκυμάνσεις αυτής της λέξης/συναισθήματος, καμιά λέξη δεν ένιωθε ικανοποιητική για να περιγράψει.

 
Πήγα να ψελλίσω κάποιες φράσεις του τύπου η επικοινωνία, η αποδοχή, η συντροφικότητα, αλλά το ένοιωθα πριν καν να μου το επιβεβαιώσει ότι αυτά ήταν συστατικά που μπορεί να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν. Πόσες φορές δεν νοιώσαμε ότι αγαπάμε κάποιον χωρίς να μας έχει δώσει οτιδήποτε απ’ αυτά, ή συνεχίζουμε να αγαπάμε κάποιον παρόλο που είναι μακριά μας, ή αγαπάμε κάποιον άγνωστο χωρίς φανερή εξήγηση; Και αντίστοιχα πόσες φορές νοιώσαμε στιγμιαία μίσος για ανθρώπους με τους οποίους διασταυρωθήκαμε στο δρόμο, ή αποτύχαμε να επιστρέψουμε αγάπη σε κάποιον που έκανε την δική του αγάπη να νιώθει δεδομένη. Άρα παρόλο που ιδανικά η αγάπη θάπρεπε να ναι αλτρουιστική, ενστικτωδώς είναι πιο αυτόματη, επηρεαζόμενη πάντα από εγωιστικά κίνητρα. Αλλά όλοι είμαστε πιστεύω ικανοί να αισθανθούμε την αγνή αγάπη. Την αγάπη που νοιώθουμε για ένα παιδάκι, ή για ένα αδελφικό φίλο ή για ένα ειδυλλιακό τοπίο.


Ο Paramahansa Yogananda λέει "To describe love is very difficult, for the same reason that words cannot fully describe the flavor of an orange. You have to taste the fruit to know its flavor. So with love." Οπότε η αγάπη είναι ένα εμπειρικό συναίσθημα. Άλλα και πάλι το υπέρτατο ερώτημα στην όλη υπόθεση είναι γιατί την χρειαζόμαστε τόσο πολύ στη ζωή μας; Ο Prateek Kumar Singh σημειώνει σχετικά ότι «Logic says everything in this world has a cause and an effect. True Love is the only feeling which is its own cause and its own effect. It is something illogical and yet above all logic. I Love her because I Love her, and I Love her so I Love her. »


Γιατί λοιπόν χρειαζόμαστε τόσο πολύ την αγάπη στη ζωή μας; Τι είναι αυτό που μας προσφέρει η φράση «Σ’ αγαπώ» που είναι τόσο σημαντικό που αναλώνουμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας γύρω του; Τι είναι στ’ αλήθεια αυτός ο θησαυρός;


Μόνο για ένα πράγμα μπορώ να είμαι σίγουρη σε σχέση με την αγάπη: «Love itself is a universal experience. Yet, every individual occurrence - while perhaps bound by a common thread - seems absolutely unique. Love is what love is! To everyone it expresses itself differently.»

5 Οκτ 2009

Party Animals



Χθες βράδυ παρευρέθηκα σ'ένα ξέρφενο πάρτυ, σένα πάρτυ που μου με πλημύρισε θύμισες από πάρτυ στα οποία έχω ξαναβρεθεί και πραγματικά απόλαυσα αυτήν την εναλλακτική πρόταση "χορευτικής" παράστασης. Με έκανε να νίωσω καλά για τις χαζούλικες φάσεις στις οποίες έχω ενδώσει κατα διαστήματα, για τις γκάφες μου και τον υπερενθουσιασμό μου που μ'εχουν φέρει πολλές φορές σε άβολη θέση.

Τελικά κανείς δεν χρειάζεται να είναι τέλειος, γιατί είναι ακριβώς αυτή η ατέλεια μας που μας κάνει ενδιαφέροντας και μοναδικούς. 

Lets party λοιπόν, ας τολμήσουμε να βγούμε έξω από το καβούκι μας και τις μικρές μας συνήθειες, ας τολμήσουμε να κάνουμε πράγματα που ίσως μας φοβίζουν... Τι σημασία έχει αν φανούμε λίγο τρελοί ή περιέργοι, σημασία έχει πως από την πιο μικρή εμπειρία έχουμε να αποκομίσουμε τόσα πολλά και μόνο αν την ζήσουμε στο μέγιστο βαθμό της θα κατορθώσουμε σταλήθεια να το καταφέρουμε αυτό.

Carpe diem, ναι αλλά από μια άλλη οπτική γωνία πλέον. Δεν περιμένω να συμβουν πράγματα, να περάσει το τρένο από δίπλα για να πηδήξω στο επόμενο βαγόνι, αλλά κανώ έγω τα πράγματα να μου συμβούν, γινομαί εγώ ο οδηγός του τρένου γιατί όλη η ενέργεια που χρειαζόμαστε βρίσκεται κάπου μέσα μας και το μόνο που χρείαζεται είναι να τη βρούμε και να την μοιραστούμε απλώχερα με τους γύρω μας!

1 Οκτ 2009

Ψαρεύοντας στην λίμνη του μυαλού

Το 'χα σχεδόν ξεχάσει αυτό το αίσθημα/φάση μέχρι που με ξαναβρήκε και τώρα μου φαίνεται γνώριμό, οικείο. Εξακολουθώ να θέλω ριζικές αλλαγές στην ζωή μου, από τον καιρό που επέστρεψα εξακολουθώ να ψάχνω για φίλους, ενδιαφέροντα, ποιότητα ζωής, το αίσθημα όχι ότι ανήκω (αυτό μου συνέβη μόνο 2 φορές και γι' αυτό το θεωρώ σπάνιο) αλλά ότι χωρώ, ότι αυτή η χώρα έχει στ' αλήθεια θαύματα για μένα. Είμαι ήδη δε στο δεύτερο spring clean της ζωής μου και, πιστέψτε με, δεν έχει τόσο πολύ καιρό που επέστρεψα... Αυτό κανονικά θα έπρεπε να με είχε τρομοκρατήσει. Όμως ανταυτού είμαι ήρεμη ή μάλλον αρκετά ήρεμη (ήρεμη δεν θυμάμαι να' χω υπάρξει ποτέ). Υπάρχουν πράγματα που με ενοχλούν, υπάρχουν και πράγματα που με αγχώνουν αλλά για κάποιο λόγο δεν νιώθω ανήσυχη, δεν τρώγομαι με τα ρούχα μου και δεν τρελαίνομαι με το πότε θα κατακτήσω όλα αυτά για τα οποία αδημονώ ή απλά θέλω.


Νιώθω αυτάρκης, ικανοποιημένη. Δεν μ' ενοχλεί που μου ακυρώνουν πλέον σχέδια για εξόδους ή που περνάω τα πλείστα βράδια σπίτι βλέποντας σειρές. Είναι σαν να έχει ωριμάσει κάτι μέσα μου ή σαν να έχω βρει κάπου μια πηγή υπομονής και σαν να ξέρω ότι αυτά που θέλω και που επιδιώκω θα' ρθούν, σιγά σιγά αλλά θα' ρθούν. Τώρα που το σκέφτομαι μπορεί να’ ναι και η ελπίδα... Δεν ξέρω. Δεν ξέρω καν αν έχω συμβιβαστεί ή αν έχω παραιτηθεί ή αν όντως όλη αυτή η φάση είναι αρνητική και όχι θετική.


Όμως, τουλάχιστον μες’ το μυαλό μου νιώθει θετική.

30 Σεπ 2009

Απορία



Αν επιστρέφουμε συνεχώς στα ίδια θέλω, με μικρές παραλαγές αλλά στη βάση τους ίδια, μήπως αυτό σημαίνει πώς παραμένουμε στάσιμοι?

24 Σεπ 2009

Πρωινή Κίνηση...



Κάνω μια δημόσια έκληση σε όλους τους Κύπριους οδηγούς που ξεκινάνε καθημερινά να πάνε στην δουλεία τους,ΞΥΠΝΑΤΕ! Μα το Θεό καλοί μου άνθρωποι, πριν βγήτε στους δρόμους βεβαιωθήτε ότι έχει ανοίξει το μάτι, έχετε ξεπλήνει τις τσίπλες και είστε σε κατάσταση εγρήγορσης. Δεν κάνουμε δέκα ώρες να πάρουμε μια δεξιά στροφή μάνδαμ, γιατί περιμένουν κιάλλοι άμοιροι άνθρωποι αποπίσω. Και συ κύριος παρακολουθούμε και λίγο το φανάρι όχι μόνο το τι παίζει από γυναικείο πληθυσμό στα διπλανά αυτοκίνητα, το ξέρω ότι περνάτε μια κρίση, ότι δεν σας εκφράζει η γυναίκα σας, ότι η γκόμενα σας κάνει νερά αλλά τι φταίω και γω η κακόμοιρη που απλά θέλω να φτάσω στην δουλεία μου στην ώρα μου.

Γιανα μην πάρω στο στόμα μου κάτι άλλες κομπλεξικές καταστάσεις που την βρίσκουν κυριολεκτικά με το να βλέπουν ουρές εκνευρισμένων οδηγών να τους βρίζουν γιατί αρνούνται να τρέξουν πάνω από 100 χιλιόμετρα στην ταχεία λωρίδα του αυτοκινητόδρομου!

Έγω προτείνω να κάνουμε δύο ώρες άφιξης στον χώρο εργασίας για αυτούς που έχουν την θέληση και την ικανότητα οδηγητική και σωματικοπνευματική ικανότητα να φτάνουν στην δουλεία τους κοντά στις οκτώ και αυτούς που θα φτάνουν μετά! Εξορία στους αργοσχολούς και ανίκανους από τους δρόμους το πρωί!

Υ.Σ.: Δεν επιθυμώ να προσβάλω κανένα με παραπάνω γραφόμενα απλά κάπου έπρεπε να πώ και γω τον πόνο μου, η Αλίκη!

21 Σεπ 2009

Παιδικές ιστορίες



Την Παρασκευή το βράδυ καθώς επέστρεφα από την πραγματικά υπέροχη παράσταση του Δον Κιχώτη με τον Κιμούλη και τον Πιατά στο Παττίχειο Αμφιθέατρο σκεφτόμουνα πως ενώ υπάρχουν υπέροχα παιδικά παραμύθια τα παιδιά σ'αυτό το νησί μεγαλώνουν μόνο τις ιστορίες σαν της χιονάτης, της σταχτοπούτας, της μικρής γοργόνας κλπ που τώρα τελευταία προβαλλονται και στην τηλεόραση κάθε Κυριακή σαν Barbie personas. Κι όμως πιστεύω ότι υπάρχουν υπέροχες ιστορίες που θα μπορούσαν να διδάξουν πολύ περισσότερα πράγματα στα παιδιά, ειδικά άμα κάποιος έβρισκε λίγο καιρό από τον χρόνο του να τους τις διαβάσει. Εν παραδείγματι ο Δον Κιχώτης, ο Μικρός Πρίγκιπας, η Αλίκη στην Χώρα τω Θαυμάτων, ο Μοντε Κρίστο και τόσες άλλες ιστορίες που θα μπορούσαν να δώσουν πολύ περισσότερο υλικό στα παιδιά, θα τους δίδασκαν την σπουδαιότητα του να ονειρεύεσαι ακόμα και όταν οι άλλοι δεν μπορούν να καταλάβουν το μεγαλειώδες κόσμο της φαντασίας σου. Την αξία της επίγνωση. Την ευτυχία του να μάχεσαι για ένα ευγενή σκοπό.

Ίσως τότε η επόμενη γενιά να κατάφερνε να γίνει λίγο πιο καλύτερη από τη δική μας, λίγο πιο ανθρώπινη...

19 Σεπ 2009

ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙΑ!

Έρχεται βροχή, έρχεται μπόρα και παγωνιά
στα πόδια μας ζεστή μια θερμοφόρα
κόκκινη κουβέρτα και παλιά περιοδικά
και στο γραμμόφωνο ο δίσκος που μ'αρέσει
όλα έχουν τελειώσει και είναι αργά
στην πολυθρόνα και για τους δυο μας έχει θέση
                   κλείσε τις κουρτίνες και πάρε με αγκαλιά!

 Εσείς πώς θα περάσετε τη δεύτερη βροχερή μέρα του Σεπτέμβρη;